Na lekcji chemii uczniowie klasy ósmej naszej szkoły podstawowej zamienili teorię w praktykę – i to dosłownie w trójwymiarze. Podczas zajęć wykorzystali długopisy 3D, aby tworzyć przestrzenne modele cząsteczek chemicznych poznanych na wcześniejszych lekcjach. Dzięki temu abstrakcyjne wzory i zapisy strukturalne „wyszły z kartki” i stały się namacalne.

Zajęcia były prowadzone wspólnie przez panią Monikę Sysło (nauczycielkę chemii) oraz pana Pawła Truchana, który odpowiadał za techniczne przeszkolenie uczniów z obsługi sprzętu, a także czuwał nad bezpieczeństwem i prawidłowym przebiegiem pracy.

Praca z długopisami 3D pozwoliła ósmoklasistom lepiej zrozumieć zagadnienia, które często sprawiają trudność, gdy ogląda się je wyłącznie na płaskich rysunkach. Uczniowie mogli m.in.:

• zobaczyć i poczuć różnicę między modelem płaskim a przestrzennym,

• zrozumieć przestrzenną budowę cząsteczek (np. kształty i układ atomów względem siebie),

• lepiej wyobrazić sobie wiązania chemiczne i relacje między atomami w cząsteczce,

• ćwiczyć dokładność, planowanie i myślenie modelowe – krok po kroku, od schematu do gotowej konstrukcji,

• rozwijać kompetencje techniczne i manualne, pracując jak w małej „pracowni projektowej”.

Długopis 3D wygląda jak zwykły długopis, ale zamiast tuszu wykorzystuje wkład z tworzywa sztucznego (filamentu). Wewnątrz urządzenia filament jest podgrzewany, dzięki czemu staje się półpłynny, a następnie jest wyciskany przez końcówkę. Po wydostaniu się na zewnątrz materiał szybko stygnie i twardnieje, co umożliwia „rysowanie” nie tylko po kartce, lecz także w powietrzu i budowanie stabilnych, przestrzennych elementów. Użytkownik może zwykle regulować tempo podawania materiału i (w zależności od modelu) temperaturę, co pomaga dopasować pracę do projektu.

Takie lekcje pokazują, że nauka może być jednocześnie konkretna, nowoczesna i bardzo angażująca. Gratulujemy uczniom kreatywności i cierpliwości, a prowadzącym dziękujemy za świetnie przygotowane, praktyczne zajęcia!